خانه / دسته‌بندی نشده / متانت با اطاعت، نجات از ذلت

متانت با اطاعت، نجات از ذلت

با صلوات بر محمد و آل محمد

لاحول ولا قوه الا بالله العلی العظیم

( برگرفته از بیانات رهبر گرانقدر، حضرت امام خامنه ای حفظه الله)

همواره تاریخ و روزهای متفاوت در تاریخ ماندگار خواهند شد. روزهای سال، به طور طبیعی و به خودی خود همه مثل هم هستند؛ این انسانها، اراده‌‌‌‌‌ها و مجاهدتهاست که یک روزی را از میان روزهای دیگر برمی کشد و آن را مشخص می نماید، متمایز می کند و مثل یک پرچمی نگه می دارد تا راهنمای دیگران باشد. روز عاشورا – دهم محرم – فی نفسه با روزهای دیگر فرقی ندارد؛ این حسین بن علی (علیه السّلام) است که به این روز جان می دهد، معنا می بخشد، او را تا عرش برین بالا می برد؛ این مجاهدت های یاران حسین بن علی (علیه السّلام) است که به این روز، اهمیت می بخشد.

روز 9 دی هم همین طور است یعنی 9 دی با 10 دی فرقی ندارد؛ این مردم بودند که ناگهان با یک حرکت برخاسته­ از بصیرت، دشمن‌‌‌‌‌شناسی و وقت‌‌‌‌‌شناسی با حضوربه موقع در عرصه‌ی مجاهدانه این روز را متمایز کردند. این حرکت مردم از اهمیت بالایی برخوردار بوده و کار بسیار بزرگی است. هرچه در اطراف این قضیه را بررسی می­کنیم، دست قدرت لایزال الهی، روح ولایت و روح حسین بن علی (علیه السّلام) را مشاهده می نماییم. در 9 دی یکپارچگی ملت، آشکار شد. هنگامی­که مردم به واقعیت مطب پی بردند به سمت صراط مستقیم با یک شعار مشترک که همان یا حسین بود به راه افتادند و بر پای نام حسین با تمام قوا تا قیام موعود حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه الشریف خواهند ایستاد. در این روز آگاهی جدید و فصل تازه­ای در بصیرت ملت ما گشوده شد.

همواره در شرایط سخت است که تشخیص کار، دشوارتر می شود. البته خدای متعال همیشه با فرستادن راهنما و بینه حجت را تمام می کند. مثلا هر چند ما هلال شب اول ماه را نمی بینیم اما هلال وجود دارد و هست. باید چشم را باز کرده و با دقت نگاه کنیم و از تمامی امکانات استفاده کنیم تا بتوانیم این حقیقت را که خداوند متعال در مقابل ما قرار داده است، ببینیم. هر چند در این­گونه مجاهدت سختی وجود دارد ولی مهم این است که انسان این نوع مجاهدت را انجام دهد، زیرا به نفع اوست؛ البته خدای متعال هم در این مجاهدت به او کمک خواهد کرد؛ همچنانکه در مواقع دیگر با حرکت عظیم مردم و قدر شناسی آنان خداوند همه را یاری نموده و دشمن را به زمین سخت کوبانده­است.

نکته ­ی حائز اهمیت دیگر این است که هر چند خشم جوانان انقلابی، مردان و زنان مسلمان ایران، در این قبیل مقابله با مشکلات و معضلات قابل درک است ولی باید مراقب بود، هرگونه کار بی رویه‌‌‌ای، کمک به دشمن است. در شرائطی که دشمن با همه‌‌‌ی وجود و با همه‌‌‌‌ی امکاناتِ خود درصدد طراحی دشمنی عظیم است و می­خواهد بازی خطرناکی را شروع کند، باید مراقب بود که به آن بازی کمک نکنیم. باید خیلی با احتیاط و تدبیر و در وقت خودش با قاطعیت وارد شد. بهترین راه­کار در این مواقع نهادن کار بر عهده­ی دستگاه‌‌‌‌های مسئول و قانون حاکم در کشور است. عمل بر طبق مر قوانین، بدون هیچ­گونه تخطی از آن باید به صورت قاطع انجام بگیرد؛ اما باید توجه داشت که ورود افرادی که شأن قانونی، سمت قانونی، وظیفه ی قانونی و مسئولیت قانونی ندارند، قضایا را خراب خواهد کرد.

اما نسبت به عملکرد دستگاه­ها نیز باید به فرمان خدای متعال که فرموده است «و لایجرمنّکم شنئان قوم علی ان لاتعدلوا اعدلوا هو اقرب للتّقوی» توجه داشته باشیم. بله، عده‌‌‌‌ای دشمنی می کنند یا یک عده‌‌‌‌ای خباثت به خرج می دهند و متاسفانه عده­ای دیگر از خباثت‌‌‌کنندگان پشتیبانی می کنند، اما باید مراقب بود. اگر انسان بدون دقت و حزم وارد برخی از قضایا شود، بی‌‌‌‌گناهانی که از آنها بی­زارهستند، لگدمال می شوند و این نباید اتفاق بیفتد. در وقایع سخت و ناگواراست،  برخی بدخواهان هستند که در این سال­ها از هیچ تلاشی علیه انقلاب اسلامی و مردم فروگذار نکردند؛ آن­ها این فرصت را مغتنم شمرده و با تبلیغات – تنها کاری که قادر به انجام آن بودند- وارد میدان شدند. مطئمن باشید در پستی و بلندی­هایی همچون 9 دی اگر آمریکائی‌ها و انگلیسی‌ها و صهیونیست­ها می­توانستند به طور مستقیم نیرو وارد خیابان­های تهران کنند، یقین بدانید می کردند، منتها می­دانستند که این کار به ضررشان تمام خواهد شد اما در همین مرحله هم شکست خوردند. اما برخی از افراد هم هستند که ناخواسته وارد این جریان شده­ و نسبت به عمق مسئله بی­توجه یا کم­توجه بوده­اند. حکم این دو گروه هرگز مثل هم نیستند پس نباید با آن­ها رفتار یکسان شود.

قوی‌ترین و آخرین ضربه­ی ملت به دشمن خارجی و داخلی در روز نهم دی و امثال آن مانند بیست و دوم بهمن وارد شد چرا که یک­پارچگی ملت آشکار شد. همه‌ی کسانی که در عرصه‌ی سیاسی بودند، وقتی حضور دشمن را در صحنه حس کردند و اهداف پلید او را مشاهده کردند، در تشخیص خود تجدید نظر نمودند؛ فهمیدند که راه انقلاب و صراط مستقیم این است. در همین حال دشمن خیلی تلاش کرد تا بتواند بین ملت دودستگی ایجاد کند؛ اما نتوانست و ملت ایستاد و این پیروزی ملت بود.

راز ماندگاری این انقلاب، اتکای به ایمان­ها، اتکای به خدا و ایمان به او و رعایت تقواست. لذا بارها در طول حیات انقلاب اسلامی دیدیم هر جا توده‌ی عظیم مردم در سرتاسر کشور احساس کرد دشمنی‌ای متوجه انقلاب است، بدون فراخوان و خودش جوش اقدام به حرکت کرد. دست قدرت خدا نیز با آنان است و اراده‌ی الهی چنین است؛ این چیزها دست امثال ما نیست و دلها دست خداست. وقتی حرکت خدائی شد، خدای متعال بدین گونه دفاع خواهد نمود. لذا می فرماید: «انّ اللَّه یدافع عن الّذین امنوا». این را دشمنان نظام اسلامی نمی­فهمند و تا امروزنیز هم نفهمیده اند لذا تهدید می کنند و روشهای گوناگونی را به کار می گیرند. به خیال خودشان دنبال نقطه ضعف درجمهوری اسلامی می­گردند؛ گاهی اسم حقوق بشر و گاهی نام  دموکراسی را به زبان می آورند. ترفندهائی که امروز برای مردم دنیا ترفندهایی تمسخرانگیز است. چنانچه مردم دنیا علیه آنان شعار می دهند و پیداست که افکار عمومی دنیا فریب ترفندهای اینها را نخورده است.

مسئله‌ی بسیار مهم و استثنائی و یکی از تمایزات نظام جمهوری اسلامی حضور علماء و مجموعه‌ی خبرگان در بین مردم است. مجموعه‌ی علمای صاحب‌نام و صاحب شأن در بین مردم، آثار و برکات خودش را داشته و دارد.  نقش علمای دین در هدایت مردم، منحصربه هدایت در امور فرعی و مسائل شخصی  نیست بلکه مهم­تر از اینها، هدایت مردم در مسائل عظیم اجتماعی و حکومتیِ نظام اسلامی و بین المللی است.  یقیناً اگر نقش علمای دین و راهنمایان روحانی حذف می شد و وجود نمی­داشت، این انقلاب تحقق پیدا نمی کرد؛ با این همه مشکلات که بر سر راه این انقلاب به وجود آوردند، این نظام به وجود نمی­آمده و باقی نمی ماند. بنابراین علمای دین، تأثیر ماندگار و مستمری در حوادث جامعه و سرنوشت جامعه دارند؛ که آثارش را بحمداللَّه مشاهده می کنیم. البته ذکر جامعه روحانیت به عنوان نمونه­ است که شامل تمامی افراد صاحب بصیرت می شود. البته باید به این نکته هم توجه داشت برای ورود به این عرصه وجود بینش و دانش کافی بسیار ضروری است.

آن­چه برای این گروه­ها لازم است احساس مسئولیت این گروه­ها نسبت به مسائل مختلف جامعه می­باشد. این افراد شامل آحاد مردم، مسئولین، غیر مسئولین، بخصوص جوانها و کسانی که سخن و حرفشان تأثیر گذار است می­شود. هیچ کس نباید بگوید من تکلیفی ندارم، من مسئولیتی ندارم؛ همه مسئولند. مسئولیت معنایش این نیست که اسلحه بسته و درخیابان به راه بیفتیم؛ نه! در هر کاری که هستیم، احساس مسئولیت برای دفاع از انقلاب و نظام جمهوری اسلامی داشته باشیم؛ دفاع از نظام و جمهوری اسلامی یعنی دفاع از اسلام، رعایت حقوق مردم، عزت کشور را در پی دارد.

حرکت ما باید به صورتی باشد که دشمنان این پیام را بگیرند، که این نظام، متعلق به مردم است. کسانی که خیال می­کنند می­توانند میان نظام و میان مردم جدائی بیاندازند این را بدانند، امتیاز نظام ما به این است که متعلق به مردم است.

باید بدانند کسانی که با همه‌ی وجود نظام جمهوری اسلامی و پرچم اسلام را برافراشته در این کشور نگه داشته‌اند،  خود مردمند؛ دشمنان ما اعم از سردمداران دولت های مستکبرو در رأس آن­ها آمریکا، علیه ملت ما حرف می­زنند و توطئه می­کنند، گاهی شعار می­دهند، گاهی اظهارات مزوّرانه دارند، گاهی صریحاً دشمنی می­کنند و گاهی در لفافه می­برند؛ اینها همه برای این است که تحلیل درستی از مسائل ایران و شناخت درستی از ملت ایران ندارند. ملت ما ملت بیدارو هشیاری است و این هوشیاری را باید قدر دان باشند.

خداوند ما را شکرگزار نعمت هایش و قدردان بنده ی صالحش حضرت امام خامنه ای قرار دهد.آمین

درباره ی سعیده جعفری راد

رشته تحصیلی: دکتری تخصصی مدیریت دولتی گرایش خط مشی گذاری عمومی

همچنین ببینید

همه نیاز به خوب زندگی کردن دارند، یا فقط ما !!!

سال هاست در مورد مشکلات کشور ، طریقه ی مدیریت در دولت،  وزارت خانه ها، سازمان ها، کم کاری ها، پرکاری ها، دزدی ها و بی رحمی ها، فقر و نداری ها، بی ادبی و بی پروائی ها، و کلهم بی اخلاقی ها کلنجار می رویم ولی به راستی با خود فکر کرده ایم که این مشکلات به دست یک یا دو نفر و یا یک تیم به وجود نیامده بلکه خود ما دراین بی اخلاقی بسیار سهیم هستیم؟ سازمان ها و مدیرانشان در نگرانی حفظ منابع، روز و شب ندارند چرا؟ زیرا منابع اصلی سازمان ها بیمار شده اند و حال خوشی ندارند، پایداری سازمان ها مورد تهدید قرار گرفته است (نابودی هیچ امپراطوری باور کردنی نبود) در تک تک اینها ضعف مدیریت انسان بر خودش ، به وضوح قابل مشاهده است، اشکال  را در خود جستجو کنیم، همه چیز که به دست دیگران و مسئولین بر سر ما آوار نشده است. آیا با هم خانگی، همکار، همسر و دیگر افرادی که با آنها در تعاملیم توانسته ایم با نیت پاک و شفاف روبرو شویم! یا اینکه فقط خوشی و راحتی برای ماست و هرچه بدی است برای دیگران باید باشد!!! ما شادیم و مشکلی نداریم و دیگران اهمیتی ندارند!!! بدطینتی ، بدعاقبتی را در بر دارد، این خطری است که ما، زندگی ما و زندگی سازمانی ما را مورد تهدید جدی قرار داده است.( باید عوض شویم )

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *